11 عادت رفتاری که به شما ثابت می کند دچار بیماری روحی پنهان هستید!

برخی رفتارها یا عادت های عجیب در انسان در حقیقت نشان دهنده یک بیماری روحی پنهان می باشد که شاید از آن بی اطلاع هستیم.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛  همه ی ما در زندگی خود با آدم ها عجیبی رو به رو شده ایم. وقتی با کسی مواجه می شویم که روزی صد بار دست هایش را می شوید یا به شکلی بیمارگونه چیزهای به درد نخوری جمع می کند، خود به خود نگران آن شخص می شویم. شاید گاهی این رفتارها خنده دار به نظر برسند اما ممکن است همین رفتارها و عادت های عجیب در حقیقت یک بیماری روحی پنهان باشند که نیاز به درمانی جدی داشته باشند. اما از کجا بفهمیم رفتارهای خاص خودمان یا اطرافیان مان تنها یک عادت عجیب هستند یا یک بیماری جدی؟ در ادامه به ۱۱ مورد از این رفتارها و بیماری ها و راه های تشخیص آن ها از یکدیگر می پردازیم.


بیشتربخوانید :چگونه به آرامش برسیم؟


۱- ضعف حافظه یا کوری چهره؟

ضعف حافظه درخصوص به خاطر آوردن چهره ها مسأله ی نادری نیست. گذشته از این، ما در طول زندگی مان با آدم های بسیار زیادی مواجه می شویم و به خاطر نیاوردن بعضی از آن ها کاملا طبیعی است. به علاوه، توانایی شناسایی چهره ها به سن افراد بستگی دارد چون مغز ما به نیاز به زمان دارد تا توانایی به خاطر سپردن و شناسایی خصوصیات چهره ی دیگران در آن رشد کند. این توانایی در سنین ۳۰ تا ۳۴ سال به اوج می رسد، بنابراین احتمالا هنوز این توانایی در مغز شما به طور کامل رشد نیافته است.

کوری چهره یا پروسوپگنوزی (Prosopagnosia) نوعی اختلال است که در اثر آن فرد نه تنها قادر نیست چهره ی آشنایانش را به خاطر بیاورد، بلکه مغز او اصلا توانایی شناسایی آن ها را ندارد. افراد مبتلا به این اختلال از روش های دیگری برای شناسایی دیگران استفاده می کنند، مثلا از روی مدل موها، صدا، اکسسوری ها و غیره. با تغییر هر یک از این موارد، فرد مبتلا به کوری چهره دیگر شما را نمی شناسد.

۲- ناله و شکایت یا خود بیمار انگاری؟

کسانی که دائما ناله و شکایت می کنند هدفی جز جلب توجه دیگران ندارند. به علاوه، آن ها همیشه به دنبال سوء استفاده از دیگران هستند و سعی می کنند بخشی از مشکلات شان را به گردن آن ها بیندازند.

اما افراد خود بیمار انگار همیشه نگران هستند که بیمار شوند و بیش از حد به وضعیت جسمی شان توجه دارند. این افراد ممکن است بدانند که بیماری جدی ای ندارند اما کماکان و مصرانه دنبال نشانه های بیماری در خود هستند.

راه تشخیص بیماری: اگر دوست یا یکی از اعضای خانواده ی شما دائما درباره ی وضعیت سلامتی اش ناله و شکایت می کند، به او پیشنهاد دهید که به یک پزشک مراجعه کند. احتمالا او از این کار طفره می رود (مثلا بهانه می آورد که بیماری اش جدی نیست و نیازی به دکتر رفتن ندارد)، اما افراد مبتلا به خود بیمار انگاری یا هایپوکوندریا (Hypochondria) این پیشنهاد را قبول می کنند. به علاوه، یکی از نشانه های مهم خود بیمار انگاری این است که افراد مبتلا به این اختلال اغلب دست به خود درمانی می زنند (و حتی گاهی از داروهای تخصصی ای استفاده می کنند).

۳- تمیز و مرتب بودن یا اختلال وسواس فکری عملی؟

آدم های تمیز و مرتب اعتقاد دارند هیچ کس بهتر از خودشان نمی تواند خانه شان را تمیز کند. برق انداختن وسایل خانه تبدیل به معنای زندگی در چنین افرادی می شود. این افراد به شدت دقیق و موشکاف هستند و اگر اعضای خانواده خانه را کثیف یا نامرتب کنند واقعا دلخور می شوند.

در اختلال وسواس فکری عملی، عمل تمیز کردن یا انجام کارهای تکراری  راهی برای خلاص شدن از افکار و ایده های وسواس گونه و غیر ارادی است. این وسواس ها می توانند چیزهای ساده ای مثل ترس از آتش گرفتن چیزی یا حتی موارد عجیب تری هم باشند. در یکی از موارد ابتلا به این اختلال، بیمار ترس از آن داشت که یک روز دخترش را اشتباها با یک بسته پست کند.

راه تشخیص بیماری: یکی از مشخصه های اختلال وسواس فکری عملی این است که افراد مبتلا به آن از نظر اطرافیان شان عجیب به نظر می رسند، در حالی که رفتار های این اشخاص از نظر خودشان بی معنی نیست. برای مثال، اگر شخصی ظرف های داخل کابینت را همیشه تمیز می کند، این کار را انجام می دهد تا حشرات در آنجا لانه نکنند اما اگر همان شخص همیشه ظرف ها را با یک نظم و ترتیب خاص، بر اساس رنگ ها، اشکال و غیره درون کابینت می چیند، این مسأله ممکن است از نشانه های اختلال وسواس فکری عملی باشد.

۴- صرفه جویی یا اختلال انبار کردن؟

آدم های حریص دل کندن از داشته هایشان برایشان سخت است، حتی اگر وسایل بی ارزشی باشند. در نتیجه بالکن یا انباری خانه شان را پر از وسایل به درد نخوری می کنند که «ممکن است یک روز به کارشان بیایند».

اختلال انبار کردن بیمارگونه یا سیلوگومنیا (Syllogomania) نوعی بیماری است که در اثر آن فرد مبتلا وسایل غیر ضروری ای را جمع آوری می کند و آن ها را نگه می دارد. این وسایل به قدری زیاد هستند که فرد را از اشتن یک زندگی طبیعی محروم می کنند، مثلا جلوی راه رفت و آمد در خانه را می گیرند یا مانع بسته شدن درهای کمدها و اتاق ها می شوند.

راه تشخیص بیماری: افراد حریص معمولا از وسایلی که جمع می کنند مراقبت می کنند، مثلا آن ها را تعمیر و درون کمد نگهداری می کنند. اما افراد مبتلا به اختلال سیلوگومنیا وسایل شان را روی هم تلنبار می کنند. این افراد به کسی اجازه ی کمک نمی دهند تا با این کار از داشته هایشان «محافظت کنند» حتی اگر آن وسایل شکسته یا غیر قابل تعمیر باشند.

۵- مراقبت افراطی یا سندروم مونچاوزن؟

مراجعه ی افراطی به پزشک برای معاینه ی کودک به هر دلیل جزئی ای احتمالا یکی از نشانه های مراقبت افراطی Hypercare)) است. تشویش والدین می تواند برای کودک آن ها هم خطرناک باشد چون ممکن است فرزندشان بعدها در سنین بالاتر اعتماد به نفس پایینی داشته و فاقد مهارت های مفید برای زندگی باشند.

سندروم مونچاوزن (Munchausen Syndrome) بیشتر درمیان زنان شایع است. افراد مبتلا به این اختلال، نشانه های بیماری را به طور ساختگی در کودک خود یا هر کس دیگری که مسئول مراقبت از آن هستند به وجود می آورند. مادران از این روش برای جلب توجه و محبت دیگران استفاده می کنند.

راه تشخیص بیماری: تشخیص این سندروم بسیار سخت است چون مادرها اعتراف نمی کنند که خودشان به طور ساختگی علائم بیماری را در کودک شان به وجود آوردند. فرزندان چنین مادرانی اغلب به دلیل ابتلا به بیماری های مختلفی در بیمارستان بستری می شوند و عامل بیماری معلوم نمی شود چون نشانه هایی که مادر توضیح می دهد با نتایج آزمایش ها همخوانی ندارد.

۶- حواس پرتی یا گمشدگی مکانی؟

اگر معمولا در شهر خودتان گم می شوید، احتمالا در تفکر فضایی ضعف دارید. افراد زیادی این مشکل را دارند، با این حال، «ضعف در جهت یابی» (Topographical Cretinism) بیشتر در میان زنان شایع است. در اغلب موارد، این ناتوانی یک ویژگی ژنتیکی است.

گمشدگی مکانی (Topographical disorientation) نوعی اختلال عصبی است که در اثر آن فرد مبتلا در شرایط خاصی قادر به جهت یابی نیست.

راه تشخیص بیماری: افراد مبتلا به کمشدگی مکانی نمی توانند جهت مسیرشان را در محیط اطراف خود تشخیص دهند. آن ها علائم راهنما را به خاطر می آورند اما نمی دانند که به کدام جهت باید بروند. در موارد پیشرفته ی این بیماری، فرد مبتلا حتی ممکن است در خانه ی خود هم گم شود. در اغلب موارد، این مشکل در اثر اختلالات مغزی ای مثل سکته یا خونریزی مغزی به وجود می آید.

۷- احساس اشمئزاز یا سندروم مثانه ی خجالتی؟

در اغلب موارد عدم تمایل به استفاده از توالت های عمومی به دلیل احساس اشمئزاز است. در این حالت، ترس از سرایت میکروب ها به میل خالی کردن مثانه غلبه می کند.

سندروم مثانه ی خجالتی یا پاروریسس (Paruresis) به ترس از ادرار کردن در توالت های عمومی اطلاق می شود. وقتی اشخاص دیگری هم در توالت عمومی حضور داشته باشند، افراد مبتلا به این سندروم با تجربه ی حالتی مانند دریافت هشدار، سطح آدرنالین در خون شان بالا می رود که نتیجه ی آن اسپاسم مجرای ادرار است. این مشکل بیشتر در میان مردانی شایع است که قادر نیستند خود را با محیط های مختلف انطباق دهند و همینطور مردانی که در دوران جوانی مشکل برقراری ارتباط با جنس مخالف داشتند.

راه تشخیص بیماری: پاروریسس با احساس خجالت یا چندش متفاوت است چون این بیماری می تواند پیشرفت کند. در مراحل اولیه ی بیماری، استفاده از توالت های عمومی در حضور دیگران برای بیمار دشوار است، و در مراحل پیشرفته ی آن، شخص حتی در خانه هم به سختی ادرار می کند. این فوبیا بسیار شایع است و نزدیک ۲۲۰ میلیون نفر در سراسر دنیا از مشکلات مشابهی رنج می برند.

۸- تغذیه ی سالم یا وسواس سالم خوری؟

کسانی که رژیم غذایی سالمی را در پیش می گیرند، میزان کالری و ارزش غذایی همه ی مواد غذایی را می دانند و می توانند محصولات مختلفی را که براترسی سلامتی مفید هستند با یکدیگر ترکیب و مصرف کنند. به علاوه، آن ها توانایی بسیار زیادی در حفظ تناسب اندام شان دارند.

وسواس سالم خوری یا اورتورکسیا (Orthorexia) نوعی اختلال غذایی است که نشانه ی آن تمایل دیوانه وار به خوردن تنها و تنها غذاهای «سالم» است. افراد مبتلا به این اختلال بیشتر اوقات فراغت شان را صرف فکر کردن درباره ی رژیم های غذایی سالم می کنند و نسبت به سلامت دیگران و منوهای غذایی به شدت کنجکاو هستند.

راه تشخیص بیماری: در اختلال اورتورکسیا، مزه ی غذا و ترجیح شخص در کار انتخاب مواد غذایی جایی ندارد. افراد مبتلا به این اختلال می توانند بد مزه ترین یا بی مزه ترین غذاها را بخورند تنها به خاطر آنکه غذای سالمی هستند. افکار وسواس گونه ی این افراد درباره ی غذا به ترکیب مواد غذایی با یکدیگر محدود نمی شود. این اشخاص حتی هنگام پخت غذا هم مقررات سفت و سختی دارند، مثلا وسایل آشپزی آن ها (قابلمه ها، چاقوها و غیره) همگی باید با محیط زیست سازگار باشند.

۹- حال بد روحی یا افسردگی؟

همه ی ما گاهی احساس غم، تنهایی یا نداشتن اعتماد به نفس را تجربه می کنیم. معمولا این حال بد روحی واکنشی به وقایع زندگی بوده و کاملا گذرا است.

افسردگی یک اختلال روانی جدی است. نشانه های اصلی آن حال بد روحی یا ناتوانی در لذت بردن از زندگی است.

راه تشخیص بیماری: افراد مبتلا به افسردگی توانایی تمرکز کردن را از دست می دهند و سعی می کنند از ارتباط با دوستان و نزدیکان شان خودداری کنند. این افراد روی جنبه های منفی زندگی تمرکز می کنند و از کمبود عزت نفس رنج می برند. به علاوه، افسردگی علائم فیزیکی هم دارد، مثل بی خوابی، احساس درد در قلب و معده و کاهش وزن.

۱۰- ترس یا فوبیا؟

ترس یک مکانیزم تکاملی است که ما برای بقا به آن نیاز داریم. وقتی از چیزی می ترسیم، مجموعه ای از واکنش های شیمیایی در بدن ما رخ می دهد که در اثر  هورمون های آدرنالین، نروپینفرین و تستوسترون وارد خون می شوند. این عناصر هستند که ما را وادار به دویدن، فریاد زدن و بسیاری از دیگری واکنش ها می کنند.

فوبیا یک ترس بیمارگونه ی غیر قابل کنترل است که از فکر یک موقعیت یا چیز ترسناکی ناشی می شود. برخلاف ترس های طبیعی، فوبیا تأثیری منفی بر روان فرد دارد چون می تواند منجر به بروز اختلالات روانی، تیک های عصبی و افسردگی شود.

راه تشخیص بیماری: ترس در موقعیت هایی به وجود می آید که زندگی یا سلامت شخص به خطر می افتد، اما فوبیا دلیل منطقی ندارد، مثل دورافوبیا (Doraphobia) که ترس از دادن و گرفتن هدیه است یا وربوفوبیا Verbophobia)) که ترس از بعضی کلمات خاص است. برخلاف ترس، فوبیا می تواند علائم فیزیکی ناخوشایندی هم داشته باشد، مثل نفس نفس زدن، تعریق و تپش قلب.

۱۱- تشویش بیهوده یا اختلال پارانویا؟

بعضی افراد به راحتی و برای هر مسأله ای نگران می شوند و شخصیت درونی شان به گونه ای است که آن ها را دائما درگیر نگرانی می کند. این افراد نگران قضاوت دیگران درباره ی خودشان هستند و تصور می کنند هرگز آنقدری که باید خوب نیستند. این تشویش بیهوده در مجموع در نتیجه ی عدم اعتماد به نفس، بدگمانی و فکر کردن به اتفاقات بد است.

پارانویا نوعی بیماری روانی است که نشانه ی آن توهم است. این توهمات با واقعیت در تناقض هستند و تنها در تخیل شخص مبتلا وجود دارند. به همین دلیل افراد مبتلا به پارانویا همیشه به دنبال آن هستند که معنای توهمات شان را پیدا کنند درحالی که چنین چیزی بعید است.

راه تشخیص بیماری: در اختلال پارانویا، فرد دست از فعالیت اجتماعی می کشد، مثلا فرد کارش را کنار می گذارد و شروع به گوش دادن به صداهایی می کند که از یک اتاق خالی می شنود. با این حال، اغلب این توهمات بیشتر بر اساس حدس و گمان و احساسات شخص هستند، نه واقعیت.

منبع: روزیاتو

انتهای پیام/

از فراموشکاری تا ترس و نگرانی؛ از کجا بدانیم عادت ها و رفتارهای خاص مان بیماری روحی نیستند؟

گروه مالی گردشگری
پیام رسان های باشگاه خبرنگاران - پایین شرح خبر
مطالب پیشنهادی وب
اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
نام:
ایمیل:
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
* نظر:
نظرات کاربران
انتشار یافته: ۷۷
در انتظار بررسی: ۰
Iran (Islamic Republic of)
شروین
۱۴:۰۵ ۰۶ مرداد ۱۴۰۰
نگم بهتره چون اصلا درکمون نمیکنید ولی همه موارد رو دارم خانوادم بهم میگن به هیچ دردی نمیخوری احساس غم شدید دارم و دوس دارم خودکشی کنم وقتی میخوام از خودم دفاع کنم بغضم میگیره و نمیتونم صحبت کنم و کلن افسردگی دارم ولی مامان و بابام میگن نه افسردگی چیه چرا الکی میگی میخوام باهاشون صحبت کنم به حرفم گوش نمیدن و چشم غره میرن
United States of America
ناشناس
۱۵:۱۲ ۲۳ خرداد ۱۴۰۰
من ترس از حرکت دارم،و ۱۵ساله ک نمیتونم سوارماشبن بشم،حرکت ک میکنه به قلبم فشار مباد،دست خودم نیست،والان دیگه خسته شدم،بنظرتون من روانی هستم؟؟به چه دکتری مراجعه کنم؟
Iran (Islamic Republic of)
زهرا
۱۸:۵۵ ۰۵ خرداد ۱۴۰۰
خیلی از مواردی که اینجا گفتن به تنهایی یک بیماری روحی به حساب نمیان بلکه اکثرا نشأت گرفته از همون وسواس در جنبه های مختلفه! مثلا خود بیمار انگاری ، همون وسواس تمیزی ، جمع کردن هرچیز با تصور اینکه یه روز به کار بیاد ، مراقبت افراطی ، سالم خوری و یا حتی بسیاری از فوبیا ها هم بر همین اساس شکل میگیرن... هرچند وسواس در هر زمینه هم طیف وسیعی داره که هممون حداقل درجاتی رو ازش تجربه کردیم. اگه یه سری از نشانه ها رو اینجا تطبیق میدین و پیداش میکنید اصلا قطعیتی وجود نداره که حتما دچار مشکل خاصی هستید . راه درمان خیلیاش کنار گذاشتن حساسیت های روزمره هست.
Japan
.
۰۱:۵۳ ۰۲ خرداد ۱۴۰۰
من حس میکنم وقتی در حمامم کسی منو میبنه یا فیلم برداری میکند
Iran (Islamic Republic of)
یگانه
۲۳:۳۱ ۰۵ فروردين ۱۴۰۰
قبل از خوندن این مقاله نمیدونستم ک روانیم
Iran (Islamic Republic of)
خسته
۲۰:۱۰ ۲۱ اسفند ۱۳۹۹
کلا آدمهایی که مشکل قد یا جسمانی دارن خیلی ناراحت هستن مثل این میمونه که بری یه جایی بعد دستت نرسه اون چیزی که میخوای برداری و همیشه ناراحت باشی که همه ی میزا خیلی بلند هستن
واقعا هس میکنم یه جوری همه رو ناراحت میکنم یا جلوی همه گریه میکنم
من سال نهم معدلم بیست بود ولی الان که دهم (رشته ی ریاضی ) هستم و فیزیکمو ده شدم واقعا دوست دارم خودمو خفه کنم اصلا موقیت درس خوندن ندارم و روزای تولدم بهم خوش نمیگزه الان موندم که خودکشی کنم یا خودمو روانی جلوه بدم که منو تو تیمارستان بستری کنم که اونجا درس بخونم
ببخشید کسی میدونه که تیمارستان اجازه ه ی کتاب خوندن میدن یا نه واقعا دوست دارم مهندس شم
Iran (Islamic Republic of)
فاطی
۱۳:۰۶ ۱۵ بهمن ۱۳۹۹
سلام. منم خیلی فکر می کنم همش فکر خودکشی میاد تو سرم نمی دونم چیکار حتی روزی صد بار گریه می کنم..... چیکار کنم... تو رو خدا یه راه حل پیدا کنید
Iran (Islamic Republic of)
uq
۲۰:۵۷ ۲۹ بهمن ۱۳۹۹
سلام منم همینطور ولی...چیزای زیادی هست ک هنوز تجربش نکردی و فکر خودکشیو بکن بیرون
Iran (Islamic Republic of)
محسن
۰۱:۰۳ ۱۳ بهمن ۱۳۹۹
دلم خیلی گرفته از همه ادما بدم میاد
Iran (Islamic Republic of)
محسن
۰۰:۵۴ ۱۳ بهمن ۱۳۹۹
کاش ما بیمارای روانی رو مسخره نمی کردن
Iran (Islamic Republic of)
زهرا
۱۹:۰۵ ۰۵ خرداد ۱۴۰۰
اولا جمع نبندین!
Iran (Islamic Republic of)
...♡...
۰۸:۳۶ ۰۸ دی ۱۳۹۹
سلام
من۱۴ سالمه همه چیز رو برای خودم میخوام به اون چیزی ام که میخوام نرسم زدو عصبی میشم کنترلم دست خودم نیست یکی رو دوست دارم تا حد مرگ بزنم
Iran (Islamic Republic of)
دختر
۱۸:۴۸ ۱۳ آذر ۱۳۹۹
سلام من خودم مشکل کمبود هورمون رشد دارم قدم155 با استخون بندی ریز پاهام35 با آمپول رسیدم14 سالمه.برای هر سی روز که هورمون رشد داشته باشم هزار بار خانواده مسخرم میکنن دعوام میکنن بابام از دستم عصبانیه همش به خاطر اینکه داروی گرونیه.منم احساس اضافی میکنم تو این دنیا.همش به فکر خودکشی ام. همش به خانواده میگم چرا بیشتر برام آمپول نزدین.انقدر خسته شدم از این قضیه قد اگه بهم بگن برو عمل جراحی بکن میکنم.آخه خواهرام همه قد بلندن آخه مگه من چه گناهی کردم خدا ...منو تو این خانواده به اندازه یه بچه10-11 ساله میبینن):
وسواس فکری گرفتم فکر کنم.... هعی
United States of America
المیرا
۰۱:۳۸ ۱۰ آذر ۱۳۹۹
سلام من ۲۹سالمه فقط ترس ازفویبارودارم مثلاازفضای بسته میترسم ازاتاق بی پنجروتاریک میترسم ازبستری شدن ومحل بیمارستان واقعامیترسم طوری ک تپش قلب میگیرم چندبارم دچارحملات پنک شدم اصلانمیتونم گریه یکیوببینم اصلانمیتونم برم مراسم عزاداری میش کمکم کنید؟
Iran (Islamic Republic of)
uq
۲۰:۵۵ ۲۹ بهمن ۱۳۹۹
سلام با ترسات روبه رو شو تنها راه حل اینه.نترس
Iran (Islamic Republic of)
ناشناس
۲۱:۳۲ ۰۲ آذر ۱۳۹۹
راه‌حل چیه؟
Iran (Islamic Republic of)
علی
۰۰:۵۸ ۲۱ آبان ۱۳۹۹
من یه مریض روانی ام
Iran (Islamic Republic of)
ااااااا
۲۲:۵۸ ۱۹ آبان ۱۳۹۹
تمام علایم رو دارم
Iran (Islamic Republic of)
بيتا
۲۲:۳۳ ۱۶ آبان ۱۳۹۹
خسته شدم ديگه
خداروشكر از خانواده شانس آوردم مادر و پدر خوبى دارم
ولى از درون حس خالى بودن ميكنم و واقعا دلم ميخواد بميرم
اينم بگم كه اگه رفيق دارى قدرشو بدون
Iran (Islamic Republic of)
اوینا
۱۰:۴۰ ۱۶ آبان ۱۳۹۹
سلام ببخشید .
من همه‌ی این موارد و به طور دقیق دارم من ۱۵سال سن دارم،من از زندگی خودم خسته شدم و دیگه دوست ندارم ادامه بدم من از دیگران از خانوادم و...متنفرم نمی‌دونم چرا.من دوست دارم ی مشکل خطرناک یا ناعلاجی داشته باشم چرااا؟؟؟
Iran (Islamic Republic of)
uq
۲۰:۵۶ ۲۹ بهمن ۱۳۹۹
سلام منم همسنتم و اینا به خاطر دوره نوجوونیهو اصلا نترس کاملا طبیعیه خوب باش:)
Iran (Islamic Republic of)
111
۱۲:۱۵ ۰۱ آبان ۱۳۹۹
چرا بعضی از افراد این اجازه و به خودشون میدن که انقدر راحت تو زندگی بقیه دخالت کنن و قضاوتشون کنن در حالی که از همه احمق تر خودشونن فکر میکنن کمک میکنن ولی فقط همه چیز و خرابتر میکنن کاش راه حلی بود تا این چنین افرادو درماان میکردیم
Iran (Islamic Republic of)
مریم
۰۰:۰۷ ۲۱ مهر ۱۳۹۹
این بیماری چی هس که دوست دارم تنها بمونم‌و فک میکنم‌هیچکس منو واقعا دوست نداره؟
Iran (Islamic Republic of)
یاس
۱۰:۲۲ ۲۵ اسفند ۱۳۹۹
یه اختلال طبیعی توی سن شماست. فقط خودت رو کنترل کن تا تبدیل به شخصیتت نشه
Iran (Islamic Republic of)
_prywrp
۱۱:۴۱ ۱۵ مهر ۱۳۹۹
hichmoqe nfhmidm khdmo
Iran (Islamic Republic of)
ناشناس
۰۳:۴۷ ۰۴ مهر ۱۳۹۹
من ادم بی مصرفی هستم دوتا بچه دارم ولی ای کاش نداشتم من از پس تربیتشون بر نمیاد چون خیلی ادم ضیف ی هستم از خودم بدم میاد اصلا من به چه درد میخورم خیلی کم حواسم اصلا از زندگی م لذت نمیبرم من احساس میکنم خیلی ادم گناه کاری هستم یه سره با خودم درگیرم که من چه ادم به درد نخوریم چی بگم

هر چی بگم تمومی نداره
Iran (Islamic Republic of)
سنم
۱۲:۳۳ ۲۳ شهريور ۱۳۹۹
منم به نوعی وسواسی و بیماری روانی رنج میبرم گاهی وقتا احساس سنگینی میکنم اونقد که تعادلمو از دست میدم
Iran (Islamic Republic of)
مبین
۱۸:۱۲ ۲۲ شهريور ۱۳۹۹
این چه بیماری هس که طرف هندزفری میزاره تو گوشش صداش رو مثل سگ نفهم زیاد میکنه و بعدش مثل گاو راه میره تند تند دور خونه
Portugal
کیان
۰۳:۱۳ ۰۹ شهريور ۱۳۹۹
درود من انتظار چیز بهتری داشتم مریضی من کامل گرایی من موش کوچکی هستم که تلاش نمی کنه عقاب شود چون از نظر اون همه چیز کوچک و چیزی ارزش تلاش نداره مثل خوک تو لجنزار خودم می گردم تازه این بخش کوچکی از مشکلات من باید تصمیم بگیرم و محکوم کنم اما حکم چیه و چگونه را نمیدانم
ادم احساسی هستم و این نگ اورترین قسمت وجود منه از بین نمی برمش چون باید برای از بین بردنش به کسی ظلم کنم
ادم حیجانی هستم و این نادانی من هست بر آن آگاه هستم راه درمان ندارم دلم میخواهد دانا باشم ولی فهم چیزی نیست که بشه خرید چیزهای زیادی میدانم و این جمله خودش خنده داره چون ما انسان ها یک مشت موجود نادان هستیم که فکر می کنیم داناییم دانشمندانمان انسان های هست که یک کشف کوچک باعث مبشود حجان زده بشن من همیشه نگران بمیرم و چیزی را نفهم ریاضی برام مهم نیست اسم ها مکان ها حتی راز ثروت همیشه میپرسم یک روز خواهم مرد که چی ایندگان میان که چی دنیا به وجود آمد که چی قرار به قیامت صفر کنیم خندیدم
Iran (Islamic Republic of)
سحر
۲۳:۳۱ ۰۸ شهريور ۱۳۹۹
یه بیماری که ذکر نشد و اسمشم نمیدونم و فکر کنم اکثرا بهش مبتلاییم اینه که وقتی راجب بیماری روانی میخونیم به خودمون برچسب داشتن اون بیماریو میزنیم
Iran (Islamic Republic of)
زهرا
۱۹:۱۴ ۰۵ خرداد ۱۴۰۰
درسته این مشکل خیلیاست
Iran (Islamic Republic of)
نگار
۲۳:۱۳ ۰۳ شهريور ۱۳۹۹
شوهر من همشه میگه من میمریم یا خودم میکشم دیگه اعصبام خراب کرده
Iran (Islamic Republic of)
امید
۲۰:۳۱ ۲۶ مرداد ۱۳۹۹
منم همه این موردایی که گفتین رو دارم احساس میکنم بی ارزشم منفی بافم و به هیچی امید ندارم
دوس دارم خودکشی کنم راحتشم
Iran (Islamic Republic of)
ریحانه
۲۱:۲۲ ۱۰ مرداد ۱۳۹۹
واقعا اکثر دلایل خودکشی یا افسردگی درک نشدنه مثل خود من من کسی رو ندارم که درکم کنه تا الانم دوبار خودکشی کردم
ولی هیچ وقت هیچیم نشده
Iran (Islamic Republic of)
الی
۱۶:۵۴ ۲۴ مرداد ۱۳۹۹
منم این جوریم ولی ارزش مون بیشتره
Iran (Islamic Republic of)
بی نام
۰۱:۰۸ ۲۶ تير ۱۳۹۹
انقدر تو خانوادم و فامیل به خاطر دفاع از حق خودم دعوا کردم مادرم رو تحریک کردن منو ببره روانپزشک منو بردن دکتر گفت هیچ چیزیش نیست ولی از اون موقع من روانی شدم داغونم حتی به خاطر چیزای کوچیک هم به خودم آسیب می زنم
Iran (Islamic Republic of)
R.A
۱۰:۱۳ ۰۵ تير ۱۳۹۹
این آخرین تلاشیه که دارم برای نجات خودم میکنم.احساس میکنم که وجود ندارم.یعنی همه چیز رو توهم میبینم.خانوادم برام هیچ کاری نمیکنن.الان ۳سالی میشه که توی خونه منو زندانی کردن.خواهش میکنم کمکم کنین.
Iran (Islamic Republic of)
علی
۱۶:۳۹ ۰۶ مرداد ۱۳۹۹
چیشده؟ توضیح بده
Iran (Islamic Republic of)
الی
۱۶:۵۵ ۲۴ مرداد ۱۳۹۹
ای وای بمیرم ترو خدا مواظب خودت باش
Iran (Islamic Republic of)
امین
۱۴:۵۵ ۳۰ مرداد ۱۳۹۹
؟
Iran (Islamic Republic of)
اعظم
۱۵:۵۷ ۰۴ تير ۱۳۹۹
خوب بود
Iran (Islamic Republic of)
alireza
۱۶:۳۸ ۲۹ خرداد ۱۳۹۹
سلام خسته نباشید من فوتبال خیلی خوبه و وقتی با دوستام یا با بزرگسالان که میشناسمشون بازی میکنم راحت بازی میکنم ولی وقتی میخوام داخل یه مسابقه بازی کنیم نمیدونم یه حسی بهم دست میده که باعث میشه اسون ترین حرکات رو هم نتونم انجام بدم یا اینکه دیر خودمو داخل بازی پیدا میکنم
Iran (Islamic Republic of)
یه مرد بود، یه مرد.
۲۳:۱۸ ۲۴ خرداد ۱۳۹۹
من فقط دوست دارم از بالای کوه بپرم. دوست دارم پرواز کنم. ولی هر وقت می خوام تنها برم، مچمو می گیرن. باهام می یان. نمی ذارن بپرم. یه روزی توی همین روزا می رم. یه جوری از روی یه قله ی بلند می پرم که انگار هرگز نبودم.
Iran (Islamic Republic of)
ناشناس
۲۲:۱۹ ۱۱ خرداد ۱۳۹۹
من حداقل ۱۰ تا از این موارد رو دارم
Iran (Islamic Republic of)
یه دوست
۲۱:۰۸ ۰۹ خرداد ۱۳۹۹
یا خدا من که همه این علائمو دارم
Iran (Islamic Republic of)
بخی
۰۲:۳۱ ۰۵ خرداد ۱۳۹۹
یا خودمونو بکشیم یا اینقدر فک نکنیمو تو لحضه زندگی کنیم
Iran (Islamic Republic of)
زینب
۱۲:۴۲ ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۹
سلام نمیدونم چرا وقتی میخوام کسی رو راهنمایی کنم اشکم میاد خوشحالم اشکم میاد نارحتم،در همه حال زود گریم میگیره چه کار کنم که دلم سفت بشه اینقدر نازک دل نباشم اینم بگم که مخاطبم هر کی باشه این حالتو دارم
Iran (Islamic Republic of)
روشان
۲۳:۳۱ ۱۲ خرداد ۱۳۹۹
من هم مش کلم این هست که برای هرچیزی گریم می گیره نمی دونم دیگه چی کار کنم
Iran (Islamic Republic of)
M
۱۴:۴۶ ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۹
مطالب مفیدی بود با تشکر
United States of America
شکیبا
۰۲:۰۹ ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۹
من ۱۲ سالمه و هرکس که باعث عصبانیتم میشه رو دلم میخواد خفه کنم اما احساس عذاب وجدان میگیرم مدام و برای اینکه اونا رو نزنم خودم رو میزنم و انگار تو ذهنم همش یک صدایی می پیچه که میگه بزنش بزنش...
خیلی حالم بده تورو خدا کمکم کنید
Germany
بهار
۱۳:۲۴ ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۹
سلام عزیزم حتما بهت پیشنهاد میدم درمورد بیماری سادیسم یه اطلاعات جامعی رو بدست بیار.
Iran (Islamic Republic of)
رضا
۱۶:۱۱ ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۹
تو چیزیت نیست باید بزرگ بشی و از موارد بزرگتر ها خودت رو دور کن و بشین با خانوادت صحبت کن عزیزم نه اینجا
Iran (Islamic Republic of)
سها
۲۲:۲۹ ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۹
من ۱۲سالمه منم روانیم ولی برم خودکشی کنم بهتره حرس نخورم
Iran (Islamic Republic of)
ثمینا نافذ
۲۰:۳۹ ۰۵ خرداد ۱۳۹۹
همچین کاری نکن منم دوازده سالم به خاطر دلایلی خیلی ناراحتم و همش به کسی فکر می کنم ولی اینکار خوبی نیست خودکشی برای این چیز کوچیک عذاب جهنم میاره...
Iran (Islamic Republic of)
ناشناس
۰۰:۴۱ ۳۰ فروردين ۱۳۹۹
من ۱۲ سالمه و افسردگی دارم به دلایلی....
Iran (Islamic Republic of)
انیتا
۱۱:۱۰ ۲۵ فروردين ۱۳۹۹
پانزده سالمه و مشگل روانی شدید دارم.
Iran (Islamic Republic of)
احترام طبایی
۱۶:۲۱ ۰۸ فروردين ۱۳۹۹
من همسرم ازسال ۵۴ بیماری روحی روانی داشته ودارد رایم تحت درمان هست سال ۹۸ نیمه دوم سال دربیمارستان بقیه الله دوبارشوک دادنندوهربار۴مرحله الان متاسفانه همش درحال حرف زدن باصدای بلند وخندیدن است هرکاری میکنیم این عادت راکنارنمی گذارد غیرقابل تحمل شده وشب هاهم خیلی کم می خوابه .چه کنیم کمکم کنید.شمارابه خدا امانم بریده شده.
Iran (Islamic Republic of)
امین
۱۳:۴۰ ۱۰ اسفند ۱۳۹۸
متاسفم هرکسی که با حرفها و کاراش باعث ایجاد حالت های روانی در افراد دیگه میشه،به نظر من اگه کسی مشکل روانی برای بقیه ایجاد کنه خیر از دنیا و آخرت نمیبینه
Iran (Islamic Republic of)
اتیلا
۰۹:۱۶ ۲۳ بهمن ۱۳۹۸
من برادرم مشکوک ب بیماری روانی البته از نظر من ولی معلومه
تو خونه هر حرکاتی ک مادرم انجام پشت سرش میره انجام میده مثلن پایه مادرم رو فرش کشیده میشه برادرم میره انقدر پاشو روی فرش میکشه ک احساس سوزش کنه یا اینکه موقع حرف زدن کلماتی ک مادرم حرف میزنه رو هی تکرار میکنه . هرچی تو گوگل سرچ کردم این نوع رفتار برای بیماری نبود چ کنم؟؟؟
Iran (Islamic Republic of)
دالی
۱۸:۴۷ ۲۱ بهمن ۱۳۹۸
من همش شبها ازخواب میپرم و اشیا جلوی چشام حرکت میکنند یا افراد مختلف و عجیب مبینم و خیلی میترسم چن ساله اینجوریم خیلی عذاب میکشم مشکلم چیه
Iran (Islamic Republic of)
شیوا
۲۰:۴۸ ۲۰ مرداد ۱۳۹۹
عزیزم توهم و هذیان جزئی از بیماری های روانی هست ولی اکثر افراد معمولی هم تجربش میکنن چیزیت نیست ولی اگه خیلی اذیتت میکنه و میترسونتت به یه روان درمانگر مراجعه کن
Afghanistan
ناشناس
۱۷:۱۳ ۱۵ بهمن ۱۳۹۸
سلام خواهرم افسرده است یک روز میگه که سردرد هستم باز فکرش بر معده اش میشه یعنی بر خود یک درد ناحق را احساس میکند یک ماه میشه که اینطور شوده خایشن درما این مشکل مرا بگویند
Iran (Islamic Republic of)
....
۱۲:۱۱ ۰۲ بهمن ۱۳۹۸
سلامتی تمام مریض روحیا
Iran (Islamic Republic of)
نیاز
۱۷:۱۰ ۲۵ دی ۱۳۹۸
با سلام پسرم ۱۵ ساله شه مرتب ناخن شو می جویه آیا نشانه استرصه
Iran (Islamic Republic of)
نگار
۱۶:۵۱ ۱۹ دی ۱۳۹۸
من همیشه از کاه کوه میسازم و انقد مشکلاتو بزرگ میکنم ک تا یک مدت طولانی مشغول گریع کردن و شکایت کردن از زندگیمم من کنکوریم و مشکلات خانوادگی هم دارم.و از بچگی عادت دارم موقعی ک حالم بده میرم تو کمد دیواریو گریع میکنم.خیلی ضعیفم و توانایی مقابلع با مشکلاتمو ندارم
Iran (Islamic Republic of)
وحید
۰۴:۳۰ ۰۴ دی ۱۳۹۸
خوب بود
Iran (Islamic Republic of)
لیلا
۰۵:۴۲ ۱۱ آبان ۱۳۹۸
مطالبتون بسیار اموزنده بود با تشکر فراوان
Iran (Islamic Republic of)
ریحانه
۰۰:۳۴ ۲۶ شهريور ۱۳۹۸
کاش راه مقابله با این بیماری ها مثلا افسردگی رو هم توضیح میدادین
Iran (Islamic Republic of)
حمید
۰۵:۰۸ ۲۳ شهريور ۱۳۹۸
سلام. چرا در هر سایتی هر بیماری جسمی و روانی میبینم مشخصات بیماری با خودم جور میاد؟ یعنی من همه اختلالات روانی همه سایتها رو دارم و نیاز به روانپزک دارم؟
Iran (Islamic Republic of)
ریحانه
۰۵:۵۰ ۰۶ شهريور ۱۳۹۸
سلام من یک دختر ۱۴ ساله دارم از خواب شب به خاطر مرگ می ترسه چند شب هم هست نیمه شب از خواب بیدار میشه و نمی تونه اعصاب و رفتارش رو کنترل کنه انگار یکی بهش میکه سریع این کارو انجام بده لطفا بگین باید چکار کنم
Iran (Islamic Republic of)
ن.....
۱۶:۵۶ ۲۳ مرداد ۱۳۹۸
من پسری ۱۶ساله هستم چند ماهیهمش فکر میکنم دیوانه یا مریض روانی هستم ودیگران به من یجور دیگری رفتال میکنند
Iran (Islamic Republic of)
uq
۲۰:۵۹ ۲۹ بهمن ۱۳۹۹
سلام نه تو مریض نیستی نگران نباش اینا طبیعین و این دوران تینیجریه تو اینجور فک میکنی ولی چیزی واسه نگران بودن وجود نداره :)
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
حجت اله کریمیان
۱۳:۲۹ ۰۳ آبان ۱۳۹۷
با عرض سلام و ارادت

وبا تشکر از مطالب مهم مطرح شده...

شما سرح بیماری و علایم و راه تشخیص بیماری را خوب شرح دادید..اما ای کاش اولا راه پیشگیری از بروز آن و ثانیا راه درمان آن را هم بیان می فرمودید...


منتظریم
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
حجت اله کریمیان
۱۳:۰۲ ۰۳ آبان ۱۳۹۷
با عرض سلام و ارادت

وبا تشکر از مطالب مهم مطرح شده...

شما سرح بیماری و علایم و راه تشخیص بیماری را خوب شرح دادید..اما ای کاش اولا راه پیشگیری از بروز آن و ثانیا راه درمان آن را هم بیان می فرمودید...


منتظریم
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
حجت اله کریمیان
۱۳:۰۲ ۰۳ آبان ۱۳۹۷
با عرض سلام و ارادت

وبا تشکر از مطالب مهم مطرح شده...

شما سرح بیماری و علایم و راه تشخیص بیماری را خوب شرح دادید..اما ای کاش اولا راه پیشگیری از بروز آن و ثانیا راه درمان آن را هم بیان می فرمودید...


منتظریم
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
حجت اله کریمیان
۱۳:۰۲ ۰۳ آبان ۱۳۹۷
با عرض سلام و ارادت

وبا تشکر از مطالب مهم مطرح شده...

شما سرح بیماری و علایم و راه تشخیص بیماری را خوب شرح دادید..اما ای کاش اولا راه پیشگیری از بروز آن و ثانیا راه درمان آن را هم بیان می فرمودید...


منتظریم
Iran (Islamic Republic of)
ناشناس
۱۲:۰۷ ۰۳ آبان ۱۳۹۷
خیلی مسخره بود
مرسی
گروه مالی گردشگری
پیام رسان های باشگاه خبرنگاران - پایین شرح خبر
گروه مالی گردشگری
پیام رسان های باشگاه خبرنگاران - پایین شرح خبر
آخرین اخبار
گروه مالی گردشگری
پیام رسان های باشگاه خبرنگاران - پایین شرح خبر
گروه مالی گردشگری
پیام رسان های باشگاه خبرنگاران - پایین شرح خبر